แรงงานเวียดนามและญี่ปุ่นต่างกันอย่างไร

แรงงานเวียดนามและญี่ปุ่นต่างกันอย่างไร

ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างแรงงานเวียดนามและแรงงานญี่ปุ่นมาจากข้อกำหนดด้านกฎหมายและโครงสร้างแรงงานของทั้งสองวัฒนธรรม

Nguoi lao dong Viet Nam

กฎหมายแรงงานเวียดนาม

แตกต่างกับประเทศญี่ปุ่นกฎหมายแรงงานเวียดนามกำหนดว่าในเวลาทอลองงานบริษัทและลูกจ้างต่างคนต่างมีสิทธิที่จะยกเลิกข้อตกลงการทดลองงานโดยไม่ต้องแจ้งล่วงหน้า ซึ่งข้อกำหนดนี้จะช่วยให้ทั้เกิดความยืดหยุ่นให้กับทั้งสองฝ่ายถ้าเวลาทดลองงานยังไม่ได้ตามที่ตกลงดันไว้

ประเภทสัญญาจ้างแรงงานของเวียดนาม:

– สัญญาจ้างโดยมีการกำหนดระยะเวลา: เวลาจ้างอย่างนานสุดคือ 36 เดือน หลังจากครับเวลากำหนดอาจจะต่อสัญญาเพิ่มอีก 1 รอบ

– หลังจากเซ็นสัญญาที่มีการกำหนดเวลา 2 ครั้ง หากลูกจ้างยังคงทำงานต่อไปจะต้องเซ็นสัญญาจ้างแรงงานโดยไม่มีการกำหนดระยะเวลา ยกเว้นสัญญาจ้างสำหรับผู้ได้จ้างมาทำในตำแหน่งเป็นผู้จัดการในบริษัทที่มีทุนของรัฐยาล สัญญาจ้างสำหรับผู้สูงอายุ และสัญญาจ้างสำหรับชาวต่างชาติทำงานในเวียดนาม

ที่ประเทศญี่ปุ่น การจ้างงานได้แบ่งเป็น 3 ประเภท: พนักงานที่เซ็นสัญญาจ้างที่มีระยะเวลากำหนดจาก 1 ถึง 3 ปีและสามารถต่อสัญญาได้ พนักงานประจำที่มีสัญญาไม่มีกำหนดเวลา (ทำงานจนถึงอายุเกษียณ) และพนักงานที่ได้มอบหมายเฉพราะ (งานและเวลาจะขึ้นอยู่กับโครงการ)

นอกจากความแตกต่างของข้อกำหนดทางกฎหมายแล้ว แรงงานชาวเวียดนามและชาวญี่ปุ่นก็มีความแตกต่างกันในโครงสร้างตลาดแรงงานเป็นหลัก

ตลาดแรงงานเด็กในเวียดนาม

Co cau dan so Viet Nam nam 2016

อายุแรงงานของเวียดนามโดยเฉลี่ยต่ำกว่า 30 ปี และทุกๆ ปีมีคนเริ่มเข้าสู่วัยทำงานประมาณมากกว่าหนึ่งล้านคน ดังนั้นตึงสามารถพูดได้ว่าตลาดแรงงานที่เวียดนามเป็นตลาดแรงงานเด็ก

อ้างถึง: 5 บุคคลิกภาพแรงงานเวียดนามในการทำงาน

ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีสัดส่วนผู้สูงอายุมากที่สุดในโลก และขาดแคลนแรงงานวัยทำงานอย่างร้ายแรง ในญี่ปุ่น ผู้ที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไปมีสัดส่วนเกือบ 30% ของประชากรและ 13% ของจำนวนแรงงาน

ตามรายงานแรงงานและการจ้างงานของสำนักงานสถิติทั่วไป ประจำปี 2558 – 2562 ในประเทศเวียดนาม มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างแรงงานในเชิงบวก โดยสัดส่วนของแรงงานในภาคเกษตร ป่าไม้ และประมงลดลง 4.8% ตามลำดับใน ภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 3% และภาคบริการเพิ่มขึ้นประมาณ 1.8% สิ่งเหล่านี้เป็นสัญญาณที่ดีในตลาดแรงงานของเวียดนาม ค่อยๆ ลดการใช้แรงงานธรรมดาและเพิ่มการใช้แรงงานที่มีทักษะและคุณสมบัติสูง

Nang cao chat luong lao dong tai Viet Nam

ตามมติที่ประกาศเวียดนามได้กำหนดเป้าหมายอย่างชัดเจน:

– อัตราแรงงานที่ได้รับการฝึกอบรมภายในปี 2568 จะสูงถึง 70% ของโครงสร้างการจ้างงาน

– อัตราองค์กรที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูง บริหารอย่างสมัยใหม่ รักษาสิ่งแวดล้อม และมุ่งสู่เทคโนโลยีขั้นสูงเพิ่มขึ้น 50% ภายในปี 2568 และ 100% ภายในปี 2573 เมื่อเทียบกับปี 2561